Tag Archives: Truus van Trap

Groningen, een gedichtje

groningen2 150x150 Groningen, een gedichtje

 

Steden, dorpen, gehuchten… Daar wordt ook van gehouden. En als houden van in het spel is, dan gaan alle remmen los: men gaat gedichten schrijven om deze liefde in woorden te vangen.
Zo heeft Truus een bescheiden, poëtische overpeinzing over Grünn:

Groningen

Mijn eiland in een weiland
Waar ik een stad begin te worden


Truus van Trap

Reageren uitgeschakeld

Filed under poëzie

Grunnings dicht

Hart wit groen  150x150 Grunnings dicht

 

Truus kwam aanzetten met een Grunnings gedicht. Ik ken nait Grunnings proaten, dus Truus zorgt nog voor een vertaling of toelichting op dit alles. Ik ben in ieder geval benieuwd waar het allemaal over gaat.


Grunnings dicht

‘t schoot mie in’t zin
‘n minsk is gain eerappel

Doe bist schier
‘k wol wel geern
Woist ja wel

Continue reading

1 Comment

Filed under poëzie

Ik heb brandstof genoeg voor zeven wereldreizen

roeibootje 150x150  Ik heb brandstof genoeg voor zeven wereldreizen

Die andere huisdichter is Truus van Trap. Zij en Tiffany Schroot zullen regelmatig dit blog verdichten. Aangezien het beiden twee hopeloze romanciers zijn, zal de wereld van hun woorden niet beter worden, wel mooier :-p Truus zal vele trappen beklimmen, optreden met woorden en alles een treetje hoger tillen.

Vaar je mee?
Ik heb brandstof genoeg voor zeven wereldreizen
Bovendien,
als de motor uitvalt,
spieren genoeg voor een roeiboot
Vaar je mee?
Ik heb al zolang geen zee gezien
Geen wereldzee
Geen waddenplas
Vaar je mee?
Ik weet ook niet waarom of
waarheen
Maar er lag nu eenmaal,
om te varen met z’n twee,
nooit een betere wind klaar dan hier
op deze woordenzee

Truus van Trap

Reageren uitgeschakeld

Filed under poëzie

Time executed 0 seconds