Tag Archives: poëzie

Nu je weg bent

hartvolhartjes1  Nu je weg bentTiffany heeft zo haar eigen drama’s. Maar ze schrijft het allemaal van zich af en kan daarna verder naar het volgende drama in haar leven. Zo blijft de cirkel donutrond en daardoor ontvang ik met regelmaat een gedicht van haar:

 

Nu  je weg bent

De wereld is zwart volgens jou
De wereld is wit. Zwart, wit
Een wereld vol mensen
Een wereld zo eenzaam voor jou

Ik was goed, nu ben ik slecht
Maar jouw mening zegt niks over mij

Eigenlijk gaat het alleen om houden van
En houden van mij da’s niet verkeerd
Da’s een goede zaak

Maar het gif spuugde uit je mond
Je woorden sneden in mijn lippen
En je ogen versteenden
Duizend voeten renden er overheen
En nog braken ze niet

Alsof ik niet deug, maar ik weet wel beter
De wereld is niet licht of donker
En wij zijn niet goed of fout
De wereld is grijs vandaag
En ik ben vol kleuren

 

Tiffany Schroot

Reageren uitgeschakeld

Filed under poëzie

Laatste uur Nijmegen

De tranen komen pas
in het laatste uur

Nijmegen, zo vers
Mijn warme water rolt
door je straten
Continue reading

Reageren uitgeschakeld

Filed under poëzie

Kronenburgpark

kronenburgpark1 150x150 Kronenburgpark

 

 

 

 

 

Even wat kitsch op vrijdagochtend:

Ik heb van je gehouden
in Kronenburgpark
Onder de takken
van een enorme beuk
Onder een felle lentezon

Je hebt van me gehouden
Onder de blauwe lucht
Op het gele gras
Aan het bruine water

Het park keek naar ons en
sprak: Jullie hebben elkaar lief
Dat was ook zo, park. Maar wij
keken de andere kant op,
naar jou

Tiffany Schroot

Reageren uitgeschakeld

Filed under poëzie

M.

regen 150x150 M.

 

Het is vrijdag. Weer of geen weer. Het is tijd voor het wekelijkse portie liefde & dramatiek. De zon slooft zich ontzettend uit vandaag, maar het kan miss Schroot haar verdriet niet verzachten:


M.

Hoe kan iemand die mij pijn doet,
zo teder zijn? Je bent zo zacht en zo
lief en jij vond mij ook zo op een
andere manier.
Er was geen plaats en geen tijd
voor mij. Nooit meer. Ik kan niet
dichterbij jou zijn dan dit.

In dit uur maakt mijn verdoving
plaats voor begrip.
De pijn trekt langzaam weg uit mij.
Vandaag verschillen voelen en
begrijpen voor het eerst.

En toen we uit elkaar gingen en je
vroeg: Mag ik je een zoen geven?
Het regende een beetje buiten -
binnen in mij
Je kuste me zachtjes en zei:
Ik vond het fijn dat je er was.

Tiffany Schroot

Reageren uitgeschakeld

Filed under Nederlands, poëzie

Ik heb brandstof genoeg voor zeven wereldreizen

roeibootje 150x150  Ik heb brandstof genoeg voor zeven wereldreizen

Die andere huisdichter is Truus van Trap. Zij en Tiffany Schroot zullen regelmatig dit blog verdichten. Aangezien het beiden twee hopeloze romanciers zijn, zal de wereld van hun woorden niet beter worden, wel mooier :-p Truus zal vele trappen beklimmen, optreden met woorden en alles een treetje hoger tillen.

Vaar je mee?
Ik heb brandstof genoeg voor zeven wereldreizen
Bovendien,
als de motor uitvalt,
spieren genoeg voor een roeiboot
Vaar je mee?
Ik heb al zolang geen zee gezien
Geen wereldzee
Geen waddenplas
Vaar je mee?
Ik weet ook niet waarom of
waarheen
Maar er lag nu eenmaal,
om te varen met z’n twee,
nooit een betere wind klaar dan hier
op deze woordenzee

Truus van Trap

Reageren uitgeschakeld

Filed under poëzie

Ochtend met Tiffany Schroot

Schroot klein Ochtend met Tiffany Schroot

In het kader van poëzie op vrijdag start ik met het behangen van de PoëziePlaMuur. Daarvoor heb ik twee ‘huisdichters’ aangetrokken. Van de ene, genaamd Tiffany Schroot, vandaag het eerste gedicht. De andere huisdichter maakt binnenkort haar intrede.

 


Ochtend

Niets rest dan jouw peuken in de asbak.
Ik durf ze niet weg te gooien. Het zal dan
zijn alsof je voorgoed uit mijn leven bent
verdwenen. Ja, dat zou mooi zijn en ik blijf
rustig zitten op de bank.

De hakken van een buurvrouw galmen
door de flat. De radiator ruist. De koelkast
zoemt. Mijn moeder wacht op mij. Ik ben
er niet. De telefoon rinkelt en ik ben er niet.
Al weken reageer ik nergens op, want ik
ben verdwenen, maar jij blijft.

Tiffany Schroot

Reageren uitgeschakeld

Filed under Nederlands, poëzie

Bezinning van of met Slauerhoff

slauerhoff Bezinning van of met Slauerhoff

 

Er zijn maar weinig gedichten die ik uit mijn hoofd ken. Bezinning van Slauerhoff is er een van. Meer informatie over man’s oevre vind je hier: > WikiSlauerhoff

 

BEZINNING

Na de schrik en
Begenadiging,
Onder ’t snikken
Van verzadiging,

Na de feesten
Van het vlees
Keert de geest en
Rijst de vrees:

Deze extase
Keert niet weer.
’t Licht doet dwaas en
’t Leven zeer.

Reageren uitgeschakeld

Filed under poëzie

Time executed 0 seconds