Laatste uur Nijmegen

De tranen komen pas
in het laatste uur

Nijmegen, zo vers
Mijn warme water rolt
door je straten
Je bestaan tikt door
in mijn hart

De wijzers richten zich
op het noorden

En ik koester je. Sla
mijn armen om je heen

Mijn vingertoppen raken
de Waalbrug nog één keer aan

Raak me, zoals je
al die jaren hebt gedaan

Dat houden van hier
zó gróót is geworden


Tiffany Schroot

Reageren uitgeschakeld

Filed under poëzie

Comments are closed.

Time executed 0 seconds