Category Archives: poëzie

Ochtend met Tiffany Schroot

Schroot klein Ochtend met Tiffany Schroot

In het kader van poëzie op vrijdag start ik met het behangen van de PoëziePlaMuur. Daarvoor heb ik twee ‘huisdichters’ aangetrokken. Van de ene, genaamd Tiffany Schroot, vandaag het eerste gedicht. De andere huisdichter maakt binnenkort haar intrede.

 


Ochtend

Niets rest dan jouw peuken in de asbak.
Ik durf ze niet weg te gooien. Het zal dan
zijn alsof je voorgoed uit mijn leven bent
verdwenen. Ja, dat zou mooi zijn en ik blijf
rustig zitten op de bank.

De hakken van een buurvrouw galmen
door de flat. De radiator ruist. De koelkast
zoemt. Mijn moeder wacht op mij. Ik ben
er niet. De telefoon rinkelt en ik ben er niet.
Al weken reageer ik nergens op, want ik
ben verdwenen, maar jij blijft.

Tiffany Schroot

Reageren uitgeschakeld

Filed under Nederlands, poëzie

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk, bewonder – I like your suit Ramses

Voor degene in een schuilhoek achter glas
Voor degene met de dichtbeslagen ramen
Voor degene die dacht dat-ie alleen was
Moet nu weten, we zijn allemaal samen

Voor degene met ‘t dichtgeslagen boek
Voor degene met de snelvergeten namen
Voor degene die ‘t vruchteloze zoeken
Moet nu weten, we zijn allemaal samen

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder
Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder
Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder
Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder
Niet zonder ons

Continue reading

Reageren uitgeschakeld

Filed under poëzie

Bezinning van of met Slauerhoff

slauerhoff Bezinning van of met Slauerhoff

 

Er zijn maar weinig gedichten die ik uit mijn hoofd ken. Bezinning van Slauerhoff is er een van. Meer informatie over man’s oevre vind je hier: > WikiSlauerhoff

 

BEZINNING

Na de schrik en
Begenadiging,
Onder ’t snikken
Van verzadiging,

Na de feesten
Van het vlees
Keert de geest en
Rijst de vrees:

Deze extase
Keert niet weer.
’t Licht doet dwaas en
’t Leven zeer.

Reageren uitgeschakeld

Filed under poëzie

Verjaardagsvers ~ Herman de Coninck

gebrokenogen1 300x124 Verjaardagsvers ~ Herman de ConinckHelemaal uitlezen, ook als je het begin wat te zoetsappig vindt! Herman de Coninck is een held omdat hij dit gedicht heeft geschreven:


Verjaardagsvers

Je zei nooit wat. Ik moest het altijd vragen.
Of je van mij hield. En je zoende.
Of het veilig was die eerste keer.
En je zoende weer.
En even later of ik het goed deed zo,
en je zoende, o.

Je zei nooit wat, je zei het altijd met je ogen.
Je ogen die helemaal alleen
in je gezicht achterbleven als ik je verliet,
je ogen na geween:
je was er niet,
je keek me aan als verten
en ik moest erheen.
Continue reading

Reageren uitgeschakeld

Filed under Nederlands, poëzie

Komma

komma KommaIn het kader van de algehele-eenvoudige-indrukwekkende-poëzieverspreiding volgt hieronder een gedicht van Albert Megens. Geen grote naam, maar wel iemand die al lang poëzie (en verhalen) schrijft. Maar welke dichters van grote naam leven er nu nog? En welke sterveling koopt er üperhaupt nog gedichtenbundels? Terwijl er nog heel veel moois wordt geschreven. Meer informatie over de dichter vind je op www.albertmegens.nl Komma komt uit de kleine bundel Boventonen.

Komma

wie eenzaam
moe is
of teneergeslagen
wie nooit geaaid wordt
of gekust
vindt in de regel
aanspraak
troost in woorden
of bij een komma
even rust

Reageren uitgeschakeld

Filed under poëzie, taal

Onderweg – Abel

Blijft mooi!

ik doe de deur dicht
straten lijken te huilen
wolken lijken te vluchten
ik stap de bus in
mensen lijken te kijken
maar ik wil ze ontwijken
voordat ze mij zien
het is al lang verleden tijd
dat je mijn verjaardag niet vergat
je onvoorwaardelijk koos voor mij

Continue reading

Reageren uitgeschakeld

Filed under Nederlands, poëzie, video

De lucht zit nog vol dagen – Gerard van Maasakkers

Gemiddeld 1x per jaar ben ik supertrots op mijn Brabantse komaf. Laat dat nu al in het begin van het nieuwe  jaar zijn… Met dit recht-uit-het-hart-en-heb-vertrouwen-lied van Gerard van Maasakkers:

Ik ben het zat
Ik heb te lang getreuzeld
Veel te lang veel te weinig gedaan
Altijd maar ja maar
Altijd ach laat maar
Het is duidelijk
Dit moet zijn gedaan

Want de lucht die zit nog vol dagen (ref.)
Dagen van al, dagen van later
En dagen die gisteren kunnen dragen
Ja de lucht zit nog vol dagen

Ik zat te lang om een antwoord verlegen
Zonder dat ‘k wist wat de vraag ook weer was

Kan het niet harder
Kan het niet mooier
Kan het niet vlugger
Kan ik er vanaf

Want de lucht die zit nog vol dagen (ref.)

En dan de mensen, je hebt ze in soorten
de ene z’n leven ligt altijd in de zon
maar bij een ander wil het niet vlotten
hij geeft het al op voordat ie begon

Maar ik ken mensen die bergen verzetten
En die geven niet op
Nog niet al hadden die het soms tegen beter weten in
En maar altijd proberen ze het weer

Want de lucht die zit nog vol dagen (ref.)

Reageren uitgeschakeld

Filed under dialect, poëzie

Het voordeel van video van Spinvis

Soms vind ik Nederlandse teksten shockerend mooi. Deze kwam ik weer eens tegen. Wat een nummer!

Reageren uitgeschakeld

Filed under Nederlands, poëzie

Time executed 0 seconds